MUMMA DUCK LANDT VEILIG IN IJMUIDEN |
IJmuiden, 06 Juli 2008
Mumma Duck ligt op haar voorlopige ligplaats in de Seaport Marina in IJmuiden! De reis van Cowes naar IJmuiden was een enerverende en avontuurlijke road trip met een hoop spannende momenten. Het begon toen Remko, Dirk-Jan en Jan op vrijdagochtend om 11 uur hun gehuurde Volkswagen Crafter met trekhaak in de Rotterdamse haven op een oude Stella freight-ferry parkeerden. Het eerste deel van de reis ging naar Harwich. Een zeven uur durende overvaart, die met twee maaltijden, een flatscreen met Sky-Movies, 3 privé kajuiten en een grote truckers lounge uitstekend werd verzorgd. Van Harwich ging het rijdend door naar Southampton. Zelfs met het drukke verkeer rond Londen werd het traject van 280 kilometer in slechts drie uur bewerkstelligd en om tien uur s'avonds stond de minibus dan ook al in de rij voor de ferry naar Cowes. De vorige eigenaar, Magnus, heeft een prachtig huis in East-Cowes waar toevallig ook de bemanning van de ABN-AMRO al meerdere malen van hun nachtrust heeft genoten.
Zaterdagochtend tegen een uur of negen was het dan eindelijk zover, de Mumma Duck en drie van haar toekomstige bemanningsleden vlogen elkaar hartstochtelijk in de armen. De surveyor had niet overdreven, ondanks haar leeftijd verkeerd ze in uitstekende staat. Natuurlijk zitten er een aantal krassen op en ook zijn een aantal lijntjes zo langzaam aan vervanging toe, maar de structuur van de boot is nog perfect. De grote hoeveelheid zeilen bleek er zelfs veel beter uit te zien dan verwacht. Nadat de gehele inhoud van de boot en trailerbox naar de minivan was verhuisd en de mast goed was vastgebonden stond er plotseling een indrukwerkend gevaarte van maar liefst 19 meter lengte, meer als drie meter breedte en net boven de vier meter hoogte. Het paste dan ook maar net door de uitgang van de werf en we zouden liegen als we niet toegaven dat we wel een beetje zenuwachtig waren over de lange weg terug naar Nederland. Vooral de hoogte zaten we flink mee in de maag. In Engeland is iedere brug minimaal vijf meter hoog, maar Nederland garandeert maar vier meter doorrijhoogte op de snelwegen. En volgens ons meetlint zaten we daar net boven.
Het eerste traject ging echter allemaal prima en voor we het wisten stonden we al op de ferry naar Southampton. Terwijl we op het bovendek van een sigaretje tegen de zenuwen stonden te genieten klonk 400 meter voor ons het startschot van de Commodores Cup! Een prachtig gezicht door het zonlicht wat net boven het deelnemersveld door de wolken brak. De Nederlandse boten hadden we er ook snel uitgepikt, evenals de Belgische Mumm 36 natuurlijk. De Daikin had duidelijk problemen en miste niet alleen de start maar wist ook maar net voor de boeg van onze enorme ferry langs te duiken. Foto's hiervan staan in de gallery.
De rit van Southampton naar Harwich ging zo voorspoedig, dat we maar liefst vijf uur te vroeg in de rijen vrachtverkeer in de haven aansloten. Genoeg tijd om nog eens uitvoerig door de nieuwe boot te kruipen en alle zeilen een keertje tussen de rijen vrachtwagens uit te leggen om ze nauwkeuriger te bekijken. Erg mooi spul allemaal, sommige zeilen zijn duidelijk nauwelijks gebruikt. Als allerlaatste mochten we 's avonds om een uur of 11 de ferry op. Een meningsverschil tussen een Chinees die vond dat we wel tussen de vrachtwagens zouden passen en een Nederlander die vond dat dit zeker niet ging lukken werd gelukkig door de Nederlander gewonnen en zo kregen we een mooie dubbele plek op het autodek. Snel weer de prima truckerslounge in om wat te eten en direct daarna de kooien in. Een vriendelijke vrouwenstem wekte ons om een uur of zeven op zondagochtend en een uur later begonnen we aan het laatste traject van Hoek van Holland naar IJmuiden. De bruggen waren in Nederland inderdaad een stuk lager en menig maal was een hartaanval dan ook nabij als we biddend en vloekend net onder de vele viaducten doorreden. Het lukte echter allemaal. Tot het Ringvaart Aquaduct Haarlemmermeer op de A4. Een onopvallend klein blauw bordje maakte ons erop attent dat de doorrijhoogte hier maximaal vier meter was. We konden nog net op de vluchtstrook stoppen. Wat nu? We waren een paar centimeter hoger en hoewel we ervan uitgingen dat er wel wat speelruimte zou zijn is het niet echt stoer om met je nieuwe Mumm onder een brug vast te zitten. We besloten dan ook geen enkel risico te nemen en het verkeer niet in gevaar te brengen en belden de politie. De felgele hesjes die we in Harwich moesten kopen om op de freight terminal te komen werden weer aangetrokken en zo stonden we dan achter de vangrail te wachten toen binnen enkele minuten een heel vriendelijke meneer van de Verkeer en Rijkswaterstaat zijn pick-up achter ons parkeerde.
We hadden in ieder geval de juiste keuze gemaakt want het bleek dat hier vaker vrachtwagens vast kwamen te zitten. Dit was ook duidelijk aan de sporen op de brug te zien. In een mum van tijd werd de boot opgemeten en de rode kruisjes boven de rechterbaan op de snelweg gingen aan. Dit spoor was ook onmiddellijk vrij en stapvoets gingen we weer op pad. Deze keer met escorte van Rijkswaterstaat. Onder de brug bleek dat we inderdaad nog geen tien centimeter speling hadden. Op volle snelheid en met een kleine hobbel in de weg was Mumma Duck dus zonder preekstoel afgeleverd in IJmuiden. Rijkswaterstaat begeleide ons heel vriendelijk tot aan de afrit IJmuiden, maar we kwamen verder geen enge dingen tegen. Kort na tienen stond Mumma Duck dan ook veilig en wel op haar nieuwe plekje in de Seaport Marina.
Aanstaande donderdag komen de stickers al op de romp en zaterdag gaat de mast er weer op. Als alles meezit, wordt Mumma Duck zondag voor het eerst in drie jaar weer een haven uit gezeild.
Voor foto's van de road trip ga naar: Road Trip Cowes - IJmuiden
Het Mumma Duck Team |
|
|
SITEMAP